AKKOORD VAN LINGGAJATI

Het akkoord van Linggadjati

De onderhandelaars kwamen een akkoord overeen. De Republiek mocht de bezette gebieden behouden. Die zouden samen met de gebieden die de Nederlanders nog in handen hadden opgaan in de Verenigde Staten van Indonesie. Dat land zou samen met Nederland, Suriname en de Antillen de Nederlands-Indonesische Unie gaan vormen. Een Nederlandse variant op het Britse Gemenebest, met aan het hoofd koningin Juliana.

Het akkoord wordt een dubbelakkoord

Het akkoord werd echter maar matig ontvangen in beide landen. In Nederland ging men al snel over tot aanpassingen. Er ontstonden twee documenten, beide dikker dan het originele verdrag, die “aankledingen” werden genoemd. Die aankledingen werden echter niet door de Indonesische Republiek geaccepteerd. Terwijl Nederland het verdrag inclusief aankledingen ratificeerde, hield de Indonesische Republiek vast aan het eerste document. Er was nu sprake van een dubbelakkoord.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het akkoord wordt weer verbroken

Het dubbelakkoord was uiteraard niet te handhaven. Al snel vlogen de beschuldigingen over schendingen van het akkoord over en weer. In de Nederlandse politiek groeide de roep om militair ingrijpen. Dat gebeurde ook uiteindelijk met de eerste politionele actie in 1947. De Unie kwam er op papier nog wel, maar heeft door alle politieke tegenstellingen nooit als zodanig kunnen functioneren.

Eindelijk, 25 maart 1947 werd het verdrag van Linggadjati ondertekend door Nederland nadat de regering het verdrag in haar voordeel had omgebogen, ‘aangekleed’ zoals men het noemde. De Republiek tekende doordat zij beducht was voor de militaire druk van Nederland.
Beide landen tekenden het verdrag, maar . . . .beiden hadden hun eigen interpretatie van de uitvoering ervan.

Paleis in het stadsdeel te Rijswijk, Batavia

Hier werd het akkoord ondertekend, zie filmfragment hieronder,

Het akkoord wordt weer verbroken

Het dubbelakkoord was uiteraard niet te handhaven. Al snel vlogen de beschuldigingen over schendingen van het akkoord over en weer. In de Nederlandse politiek groeide de roep om militair ingrijpen. Dat gebeurde ook uiteindelijk met de eerste politionele actie in 1947. De Unie kwam er op papier nog wel, maar heeft door alle politieke tegenstellingen nooit als zodanig kunnen functioneren.