V E T E R A N E N

Tekstvak: Ik was van mening een artikel te wijden aan onze grote vriend en mede-veteraan Herman Straver, mede ook in verband  met zijn heengaan op 20 april 2018. Ik heb daarvoor toestemming gevraagd aan zijn geliefde dochter Anita.  Zij staat voor 100% achter mijn gevoelens voor Herman en deelde mij onomwonden mede, dat zij volledig achter mijn gedachten staat. Ik citeer uit   “ALLE REÜNIES LSK” , de reünie van 16 mei 2018, pagina 1, het volgende:
Herman Straver (geboren op  23 oktober 1929) gaf ons bij ons laatste bezoek aan hem een doos met ingelijste eretekens voor orde en vrede, waar hij op eigen initiatief voor had gezorgd, met verzoek die op de reunie van 16 mei 2018 uit te delen. En dat gebeurde  dan ook op die dag. Tevens gaf hij de wens te kennen om samen met zijn dochter Anita naar deze reünie te komen,  maar helaas mocht dat niet zo zijn. Waarom niet? Daarop kom ik later terug.

Graag wil ik  het leven van Herman en zijn geliefde vrouw Wil  onder woorden brengen,  zeker voor  wat zij beiden betekend hebben voor ons. Zij begonnen in het jaar 2004. Het vele werk, dat  hij samen met zijn vrouw Wil wilde gaan uitvoeren was echt (luchtmacht) pionierswerk. En wat was dat vele werk? Wel, Herman en Wil hadden zich ten doel gesteld een veteranenvereniging van de LSK uit de Indie-periode 1947-1950 in het leven te roepen. 
Herman beschikte over de adressen van meer dan 100 veteranen. Hij had  geen computer en wilde die ook niet. Alles moesten hij en Wil handmatig doen. Met behulp van de adressen van veteranen  die hij had wilde hij een brief  verzenden aan al die sobats. Hij typte die op een oude schrijfmachine.    Om deze brieven te verzenden schreef Wil de adressen op enveloppen, vervolgens plakte zij er postzegels op en daarna waren ze verzendklaar. Dat was veel werk, maar zij deden dat met veel liefde. Herman had bijzonder veel steun van zijn liefhebbende vrouw Wil, zij was bij alles wat Herman deed zijn steun en toeverlaat. Op zijn vraag in diezelfde  brief die hij verzond om leden te werven vroeg hij ook om assistentie van een mede LSK veteraan, waarop ik onmiddellijk  positief reageerde. Ik zei  tegen Herman, wij gaan er met z’n drietjes  tegenaan, Jij, Wil en mijn persoon  en we gaan er gezamenlijk iets  moois van maken. 

En het werd een groot succes. Er was veel animo om lid te worden van de veteranenvereniging LSK. Op een gegeven moment hadden zich ruim 100 veteranen gemeld. Zij zagen jaarlijkse reunies wel zitten. Het doel waarnaar werd gestreefd door Herman en Wil Straver was bereikt. Op dit moment, in 201g dus,  zijn er helaas nog 14 veteranen over, waarvan er 10 vandaag aanwezig zijn en waarvan er 3 niet meer kunnen komen. 
Herman was de organisator van de eerste reunie in 2005. Die werd gehouden in de Kumpulan Bronbeek te Arnhem, met tussendoor een tochtje op de Rijn bij Arnhem met de Graaf van Bylant. Tot en met de reunie van 2008 was Herman voorzitter van de vereniging. Daarna droeg hij het stokje over aan mij, omdat hij vanwege gezondheidsklachten op doktersadvies moest stoppen met dit werk. Hij had daarna, als adviseur, nog wel  overleg  Tekstvak: HERMANUS CORNELIS STRAVER

Op 26 april vond de afscheidsplechtigheid plaats in aula De Drie Zwanen van crematorium Zegestede in Roosendaal. Op die dag  waren Magda en ik, Ad Potters, Henk en Corry Kauffman en Wim Boonstra getuige van een bijzonder emotionele plechtigheid.

 

Indrukwekkend was de toespraak die zijn dochter Anita hield. Zij nam op emotionele wijze afscheid van haar vader en betrok vanzelfsprekend ook haar geliefde moeder Wil  die   op 10 juni 2014 overleed, in haar zeer betrokken toespraak. Anita jouw toespraak riep bij mij, bij alle aanwezigen veel emoties op.

 

Daarna mocht ik namens onze veteranenvereniging LSK en mede namens de Koninklijke Luchtmacht  een toespraak houden, die van gelijke strekking was als de toespraak waarmee ik mijn openingswoord begon. 

 

Er was in de aula ook een erewacht van de Koninklijke Luchtmacht  bestaande uit  4 veteranen, waaronder Wim Boonstra; deze  erewacht stond gedurende de hele plechtigheid om de kist heen opgesteld en trompettist Rombouts van de Luchtmachtkapel blies  de Last Post ter afsluiting  van deze indrukwekkende  plechtigheid.

 

De familie en ook de andere aanwezigen in de aula waren zeer onder de indruk en emotioneel van dit waardige afscheid.  Tot zover het overlijden en de waardige afscheidplechtigheid van ons aller Herman Straver.

 

Na de emotionele afscheidsplechtigheid in de aula heb ik Hermans dochter Anita en haar man Tonny uitgenodigd om onze reunie van 16 mei 2018 bij te wonen. En Anita is dus hier, haar man kon helaas niet komen. Van harte welkom in ons midden.

Het verdriet dat wij allen na zijn heengaan ondervonden zal met het verloop van de tijd veranderen in een gevoel van dankbaarheid. Dankbaarheid om alle liefde en zorg die hij tijdens zijn leven aan ieder van ons heeft gegeven en dankbaarheid ook omdat wij een deel van ons leven met hem hebben mogen delen. Wij hopen dat het grote verdriet mettertijd zal verzachten en zijn nagedachtenis in liefdevolle herinnering bij ons allen zal blijven voortleven.

In Herman willen wij alle geliefde veteranen voor altijd herdenken en gedenken. Mogen zij allen de eeuwige rust gevonden hebben.

 

In ons aller hart blijven zij voortleven.

 

Luister naar de  “LAST POST” door op het icoon hiernaast te klikken.

 

Na het luisteren naar deze indrukwekkende melodie op annuleren klikken.