DE MALINO CONFERENTIE

 

Van Mook had een politiek ideaal: een federatief Indonesië, de Verenigde Staten van Indonesië. Een samenwerkingsverband van drie deelstaten, waarvan één al bestond, de Republiek Indonesia van president Soekarno.

Met instemming van de Nederlandse regering (o.l.v. premier Beel, KVP/PVDA coalitie) werd van 15 t/m 25 juli 1946 door Van Mook een conferentie belegd in Malino, een bergplaatsje boven Makassar (het huidige Ujung Pandang)  in Zuid-Celebes (het huidige Sulawesi Selatan).

De conferentie had tot doel om naast de Republiek Indonesia (Java en Sumatra) nog 2 deelstaten op te richten, te weten Borneo en Oost-Indië (Celebes, Molukse- en Soenda-eilanden)  In de vooroorlogse terminologie van de Indische regering ging het hier om de z.g. ‘Buitengewesten’.

De motivatie om als gedelegeerde deel te nemen aan deze conferentie werd vertolkt door de gedelegeerde afkomstig uit Bali, Ide Anak Agung Gde Agung.

“Wij wilden van de Nederlands-Indische regering ook wel eens weten hoe de onafhankelijkheid van Indonesië zich zou voltrekken. Totnogtoe werden wij als mensen buiten Java en Sumatra niet betrokken bij de onderhandelingen”. Elke vertegenwoordiger kreeg de gelegenheid zijn mening uit te spreken, wat resulteerde in een diversiteit aan meningen.

Uiteindelijk ging de conferentie akkoord met de federale gedachte en een nader uit te werken plan van aanpak voor de twee nieuw op te richten deelstaten.

 

Hieronder is een kaartje opgenomen van Celebes. Aan de hand van het rode pijltje zie je waar de plaats Malino ligt.

Dit hoofdstuk wordt afgesloten met een filmfragment van deze conferentie